مواد لازم براي شربت :
|
شكر |
2فنجان |
|
آب |
يك فنجان |
|
گلاب |
2 قاشق سوپخوري |
|
زعفران حل شده |
يك قاشق مرباخوري |
|
آبليمو |
يك قاشق مربا خوري |
طرز تهيه شربت :
آب و شكر را روي حرارت ملايم قرار مي دهيم تا بجوشد. بعد گلاب و زعفران را اضافه كرده، سپس آبليمو را مي ريزيم. پس از چند جوش، شربت آماده شده را از روي شعله بر مي داريم.
زولبيا
مواد لازم:
|
200 گرم |
نشاسته |
|
180 گرم |
ماست |
|
20 گرم |
آرد |
|
يك قاشق سوپخوري |
زعفران حل شده |
|
يك قاشق چايخوري |
روغن جامد |
|
يك دوم قاشق چايخوري |
جوش شيرين |
|
يك قاشق سوپخوري |
آب يا گلاب |
طرز تهيه:
نشاسته و ماست را مخلوط كرده، چند دقيقه اي صبر مي كنيم تا نشاسته در ماست خيس خورده و به راحتي حل شود. سپس آرد را اضافه مي كنيم و با همزن خوب به هم مي زنيم تا مايع زولبيا صاف و يكدست شود. روغن جامد را اضافه كرده و در حين به هم زدن آب يا گلاب را همراه با زعفران حل شده به مايع اضافه مي كنيم و آن را در قيف مخصوص مي ريزيم. در اين مرحله جوش شيرين را هم اضافه مي كنيم و مايع را خوب به هم زده، در حالي كه روغن روي شعله قرار دارد، زولبيا را توسط قيف در روغن كاملا داغ به صورت دايره هاي بزرگ و كوچك فرم مي دهيم و بلافاصله پس از كمي سرخ شدن آنها را پشت و رو مي كنيم.
زولبياها را در شربت قرار مي دهيم و پس از15- 10 دقيقه آنها را از شربت خارج كرده و در صافي قرار مي دهيم تا شربت اضافه آن خارج شود.
* يادآوري: براي سرخ كردن باميه و زولبيا و گوش فيل از روغن مايع استفاده كنيد، چون روغن جامد باعث سفت شدن آنهاخواهد شد.
باميه
مواد لازم
|
آرد |
200 گرم |
|
آب |
300 گرم |
|
تخم مرغ |
3عدد |
|
روغن جامد |
يك قاشق سوپخوري |
|
شكر |
نيم كيلو |
|
نمك |
يك سوم قاشق چايخوري |
|
آب |
150 گرم |
|
آبليمو |
2 قاشق سوپخوري |
|
گلاب |
كمي |
طرز تهيه :
آب را جوش آورده، با شعله ملايم آرد را اضافه مي كنيم و مرتب به هم مي زنيم تا خمير تقريباً سفتي به دست آيد. بعد روغن را اضافه كرده و مرتب به هم مي زنيم ( در حدود 3-2 دقيقه )، به طوري كه خمير به صورت يك تكه درآيد. سپس بعد از كمي سرد شدن خمير، تخم مرغ ها را يكي يكي اضافه مي كنيم و خوب خمير را ورز مي دهيم تا خمير نرم و لطيف شود. براي اين كه باميه رنگ زيباتري به خود بگيرد، بهتر است از شربت باميه يك قاشق سوپخوري به خمير باميه اضافه كرده و با خمير مخلوط كنيم. بعد خمير را در قيف با ماسوره كنگره دار متوسط مي ريزيم و سپس در روغن مايع سرخ مي كنيم.
براي سهولت كار بهتر است روغن را كمي داغ كرده، باميه ها را به وسيله دست و يا با قيچي مخصوص آشپزخانه در روغن ريخته، بعد آن را روي حرارت مستقيم قرار دهيم تا باميه ها سرخ شوند. باميه ها را در حين سرخ شدن مرتب به هم مي زنيم تا به هم نچسبند و يك دست سرخ شوند. باميه ها را در همان حال كه داغ مي باشد، به شربت گرم اضافه مي كنيم تا شربت را خوب به خود جذب كنند، در غير اين صورت باميه ها شربت را جذب نخواهند كرد. اگر باميه پس از چند ساعت شربت خود را از دست داد، علت آن رقيق بودن شربت مي باشد.
شيريني گردويي
مواد لازم:
|
250 گرم |
گردوي چرخ كرده |
|
6-5 عدد |
سفيده تخم مرغ |
|
400 گرم |
شكر |
| نصف قاشق چايخوري | جوهرليمو |
| يك سوم قاشق چايخوري | وانيل |
|
يك سوم فنجان |
آرد گندم يا آرد برنج يا آرد ذرت |
|
100 گرم |
بيسكويت پودر شده |
طرز تهيه:
در ظرف گودي سفيده تخم مرغ ها، شكر، پودر بيسكويت و آرد برنج يا آرد ذرت را مخلوط كرده و اين مايع را 3 تا 4 بار از چرخ گوشت رد مي كنيم تا مايع شيريني كشدار شود. بعد آن را در قابلمه ريخته، روي حرارت ملايم اجاق قرار مي دهيم و مرتب به هم مي زنيم تا مايع داغ شود. جوهرليمو را در يك قاشق سوپخوري آب جوش حل كرده، به مايع شيريني اضافه مي كنيم . ظرف را از روي حرارت برمي داريم و كمي سفيده تخم مرغ روي آن مي ريزيم تا سطح آن خشك نشود و مايع خنك شود.
بعد وانيل را به آن اضافه مي كنيم و آن را به هم مي زنيم. در كف سيني فركاغذ روغني قرار مي دهيم و مايع شيريني را در قيف با ماسوره ساده مي ريزيم و با كمي فاصله روي كاغذ مي ريزيم و در فر ملايم ،250 درجه قرار مي دهيم تا به مدت 15-20 دقيقه بپزد.
چند نكته ضروري:
1- پخت اين شيريني نياز به تجربه و دقت كافي دارد.
2- وقتي مايع را چرخ مي كنيد، اگر خمير سفت بود، مي توانيد يك تا 2 عدد سفيده به آن اضافه كنيد تا خمير شيريني شل شود.
3- سعي كنيد در مرحله اول 3 تا 4 عدد شيريني را در فر بپزيد، اگر شيريني بيش از اندازه پهن شد، مقدار شيريني آن زياد بوده است. بنابراين مقداري آرد برنج يا ذرت اضافه كنيد و يا اگر شيريني به كاغذ چسبيد، شيريني آن كم بوده و خمير كمي شل مي باشد.
كار شيريني پزي هميشه كار پر زحمتي بوده است، به اين دليل كه مواد آن بايد با دقت اندازه گيري شود، و در زمانهاي قديم كنترل عواملي مانند دما و ميزان نرمي و خشكي كيك بسياري مشكل بوده است. مصريان باستان، اولين قومي بودند كه پختن نان و شيريني را به عنوان هنر در نظر گرفتند. آنها روشهاي قابل اجرايي براي پختن به وجود آوردند و همچنين فرها يا تنورهاي ابتدايي را براي پختن انواع نانهايي كه با غذا مصرف ميشد، ساختند. بعضي از اين نانها با عسل شيرين شده و به عنوان دسر مصرف ميشدند. اما با وجود اينكه ما شواهد تصويري فراواني از مراحل پخت و پز مصريان در دست داريم و با نمونه هايي كه در مقبره ها به دست آمده، ميدانيم آنها از چه موادي استفاده ميكرده اند، اما نميدانيم نانهاي مصر باستان دقيقا چه طعمي داشته اند.
يونان و روم باستان
از انواع شيريني هاي تازه
در طول زمان واژه هاي نان و كيك در جاهايي هم معني شدند. واژه كيك ريشه آنگلوساكسون دارد و به معني نان كوچك به كار ميرفته است. اما كيكها هميشه كوچك باقي نماندند و به چيزي تبديل شدند كه امروز به عنوان نان ميوه اي ميشناسيم. و آن از خمير ورآمده با ييست همراه با كشمش، كره، ادويه، تخم مرغ و عسل يا شكر، تهيه ميشود. كيكهاي چاي هم در اين دسته از شيرينيها قرار ميگيرند كه اصليت انگليسي دارند.






